Abbaye de Saint-Jean-aux-Bois, Middeleeuwse abdij in Saint-Jean-aux-Bois, Frankrijk

De abdij van Saint-Jean-aux-Bois is een voormalige benedictijnenabdij in het bos van Compiègne, in het Oise-departement in Hauts-de-France. De gotische kerk, gebouwd in de jaren 1220, heeft een hoog dak van roodbruine pannen, lichte muren met steunberen en spitsboogvensters; binnen flankeren bleke zuilen een smalle ruimte met houten banken en een glas-in-loodraam boven het altaar. Bewaard zijn de kapittelzaal, de versterkte poort en een deel van de omheiningsmuur.

Gesticht in 1152 door koningin Adelheid van Savoye, weduwe van Lodewijk VI, die het voormalige koninklijke huis van Cuise kocht om er benedictinessen onder de regel van Cluny te vestigen. De kapittelzaal dateert uit de jaren 1160-1170, maar de abdijkerk werd pas in de jaren 1220 begonnen. In 1634 ruilde de gemeenschap de afgelegen plek met augustijner kanunniken, en het priorij werd op 25 juni 1761 opgeheven.

De naam van de abdij verwijst naar Johannes de Doper, die in vroege pauselijke bullen als patroon wordt genoemd, en naar het bos van Cuise. De nonnen bewaarden een reliek van de heilige Euphrosyna van Alexandrië, weggenomen uit een reliekenstoet op weg naar Reims die zij een nacht onderdak hadden gegeven. De abdijkerk dient nu als parochiekerk van het dorp.

De kerk en chapterhouse zijn open voor bezoekers met de hoofdingang aan de zuidzijde. Bezoekers kunnen door de gewelfde ruimtes wandelen en zien hoe het monastieke leven hier werd ingedeeld.

Het archief van de abdij werd tijdens de Revolutie vernietigd, waardoor bijna niets bekend is over het dagelijks leven van de benedictinessengemeenschap. Bewaard bleven de versterkte poort aan de rue des Plaideurs en een deel van de ommuring, die het oude kloosterterrein in het dorp nog markeren.