Chapelle romane de Champlieu, Romaanse kerkruïne in Orrouy, Frankrijk

De Chapelle romane de Champlieu in Orrouy is een kerkruïne: alleen de west- en noordmuur van het schip, het dwarsschip en het koor met platte apsis resteren. Het dwarsschip en koor uit de late 10e eeuw hebben lage rondbogen; het schip uit de tweede helft van de 12e eeuw heeft spitsbogen op vierkante pijlers. Een verweerde beige stenen muur met drie rondbogen en een vierkante pijler staat tussen de bomen.

Opgravingen toonden aan dat de ruïnekerk een Karolingisch gebouw verving dat minstens even groot was; het transept en het koor met vlakke apsis dateren mogelijk van het einde van de 10e eeuw, het tongewelf uit het laatste derde deel van de 11e. Het schip volgde in de tweede helft van de 12e eeuw, met een spitsboogportaal met driedubbele archivolte. In 1808 wegens bouwvalligheid gesloten, werd de kerk in 1814 door de bliksem getroffen en op 8 maart 1923 als monument historique geklasseerd.

De kerk had een aan Sint-Jacobus de Meerdere gewijde kapel, het enige spoor van mogelijke Jacobspelgrims, want de bronnen bewijzen geen Compostela-bedevaart. Het patroonsfeest lag op 8 september, en een oude bedevaart naar de Vierge de Champlieu werd aanbevolen voor ziekelijke kinderen en zwangere vrouwen.

De ruïne staat in een gehucht van Orrouy, tussen de Gallo-Romeinse site van Champlieu en de Brunehaut-weg; de westgevel is op de straat gericht en ervoor staat een oud calvariekruis. Men kan rond het gebouw lopen en binnenkomen, omdat conserveringsmaatregelen het verval hebben gestopt. Ten noorden grenst een klein bos, en bewerkte akkers naderen het kooruiteinde en de zuidzijde.

Alleen de west- en noordmuur van het schip staan nog overeind; de noordelijke zijbeuk werd in de 14e of 15e eeuw opgegeven. De oudst bekende afbeelding van de kerk, uit 1842, toont haar al in haar huidige staat van ruïne.