Cabrenç Towers, kasteelruïne in Serralongue, Pyrénées-Orientales, Frankrijk

De Cabrenç-torens zijn kasteelruïnes op een bergkam in de buurt van Serralongue, bestaande uit drie hoofdstructuren uit verschillende perioden. Het kasteel zelf staat op bijna 1340 meter hoogte en wordt gemarkeerd door steenresten, terwijl de signaaltorens op lagere hoogte waren gepositioneerd om verdediging en berichtgeving in de regio te ondersteunen.

Het kasteel dateert uit de 9e eeuw en was de oorsprong van de baronie Cabrenys; een verdedigingstoren uit de 13e eeuw en een zeshoekige toren uit de 14e eeuw staan op de twee noordelijke toppen. De baronnen woonden hier tot de 14e eeuw, en de luitenanten van de graven van Besalú in Vallespir verbleven hier tot de 10e eeuw. Eind 17e eeuw liet Vauban het kasteel opblazen als vergelding voor de opstand van de Angelets.

De naam Cabrenç verschijnt als Cabrens in 1141 en 1396, als Cabrenç in 1385 en als Cabrenys in 1673; filoloog Joan Coromines leidde hem af van de Latijnse persoonsnaam Caprentius. Het kasteel gaf zijn naam aan de baronie Cabrenys, wier bezittingen reikten tot Maçanet de Cabrenys in de Alt Empordà. Verdaguer vermeldt de plek in zang V van zijn gedicht Canigó.

Het terrein wordt te voet bereikt vanuit Lamanère via een gemarkeerd pad van ongeveer twee uur, tot de seintoren op 1.287 m; de middelste toren staat op 1.320 m en het kasteel op 1.338 m. Het pad is steil en stenig, dus stevig schoeisel is nodig. De noordtoren is gerestaureerd met een loopplank, een toegangstrap en een uitkijkplatform bovenop.

Een toren is speciaal gebouwd om rook- en vuursignalen te sturen die door andere kastelen en voorposten in de regio konden worden gezien. Tijdens de Olympische Spelen 2024 werden 14 torens in de omgeving verlicht met modern licht, waardoor deze oude plaats in het heden werd gebracht.