Stadhuis van Komen

Het stadhuis van Comines is een neoflams gebouw met karakteristieke oranje-gele bakstenen op een gewapend betonstructuur, staand naast een opvallende beltorren. Het gebouw herbergt gemeentelijke kantoren en vertoont architectonische kenmerken typisch voor wederopbouw na de eerste wereldoorlog in de regio.

Het originele gebouw werd in 1918 door Duitse troepen verwoest, en architect Louis Marie Cordonnier herbouwde het tussen 1922 en 1932. Deze wederopbouw maakte het tot een symbool van het herstel van de stad na het conflict.

De glas-in-loodramen toonden scenen van textielbedrijvigheid en lokale figuren, wat de ambachten en tradities van de stad weerspiegelde.

Het gebouw staat centraal op de Grand Place en is gemakkelijk bereikbaar vanaf straat, met duidelijke bewegwijzering voor oriëntatie. Houd eraan dat het functioneert als actief administratief centrum met normale kantooruren.

De aangrenzende beltoren staat ongeveer 58 meter hoog en is sinds 2005 erkend als UNESCO Werelderfgoedlocatie. Deze onderscheiding maakt het hele complex een internationaal beschermd monument dat verder gaat dan de typische rol van een stadhuis.