La Ferrassie 1, Neanderthaler vindplaats in Savignac-de-Miremont, Dordogne, Frankrijk

La Ferrassie 1 is een mannelijk neanderthalerskelet dat in 1909 werd gevonden in de rotswand van La Ferrassie in Savignac-de-Miremont, Dordogne. De schedel, de meest complete die van een neanderthaler bekend is, heeft een laag, terugwijkend voorhoofd, een sterke wenkbrauwboog en grote neusopeningen, bij een schedelinhoud van 1641 cm3. Het oker- en bruinkleurige bot is doorzeefd met donkere scheuren; de onderkaak draagt afgesleten tanden en verschillende bovensnijtanden ontbreken.

Wetenschappers Louis Capitan en Denis Peyrony ontdekten dit skelet in 1909 in een ingestorte rotsschuilplaats in de Dordogne-regio. De overblijfselen dateren van tussen 58.000 en 50.000 jaar geleden.

De sterk afgesleten snijtanden van de schedel, onderzocht door anatoom John A. Wallace, wijzen erop dat de tanden werden gebruikt om voorwerpen vast te houden, wat hij verbond met het vooruitstekende gezicht van het individu. De onderkaak meet 126 mm en de kiezen lijken op die van moderne mensen.

Het fossiel werd gevonden in een ingestorte rotswand in La Ferrassie, bij Savignac-de-Miremont nabij Le Bugue in de Dordogne. De vindplaats ligt in de Vézère-vallei, waar verschillende prehistorische schuilplaatsen te bezoeken zijn. Omdat de schedel de meest complete bekende neanderthalerschedel is, wordt het origineel meestal in het laboratorium bestudeerd en niet tentoongesteld.

Medische analyse toont aan dat dit skelet leed aan een zeldzame longziekte die abnormale botgroei veroorzaakte. Het is het enige bekende neandertalerspecimen met deze specifieke diagnose.