Monte Oronaye, Bergpiek in de Cuneo Alpen, Italië

De Tête de Moïse (Italiaans: Monte Oronaye) is een 3.100 meter hoge kalksteentop op de grens van Italië en Frankrijk, het eerste massief van de Cottische Alpen vanaf de Col de la Maddalena. De berg vormt een massieve rotsuitstulping op de hoofdwaterscheiding tussen het Maira- en het Ubayette-dal, met steile flanken in alle richtingen. Het gesteente is Midden-Trias dolomitische kalksteen op gebroken marmer en zwarte flysch; het is zeer brokkelig, dus een helm wordt aangeraden.

De Via Ferrata degli Alpini werd in de jaren dertig aangelegd door de alpini van het bataljon Dronero voor militaire observatie. Tussen 2010 en 2012 werd de route gerestaureerd. Ze heeft twee parallelle kabels: die uit de jaren dertig met ingelaten houten kralen als handgreep, en een veiligheidskabel voor de zekering. Het laatste stuk, een lange ijzeren ladder, bereikt de Cima Dronero (3.050 m), niet de hoofdtop.

De berg draagt twee namen: Monte Oronaye in het Italiaans en Tête de Moïse in het Frans, afhankelijk van de kant van de grens. De Via Ferrata degli Alpini, in de jaren dertig aangelegd door het bataljon Dronero voor militaire observatie, behoudt de twee oorspronkelijke kabels, waarvan een met houten ogieven voor de greep van de handen naast de veiligheidskabel, en eindigt op de Cima Dronero (3.050 m).

Het beste klimseizoen loopt van laat voorjaar tot vroeg najaar wanneer de weersomstandigheden het meest stabiel zijn. Klimmers moeten zich voorbereiden op veranderende omstandigheden en geschikt schoeisel, beschermende uitrusting en voorraden geschikt voor alpien terrein meebrengen.

De Via Ferrata degli Alpini werd in de jaren dertig aangelegd door de alpini van het bataljon Dronero voor militaire observatie en tussen 2010 en 2012 gerestaureerd. Hij heeft twee parallelle kabels: die uit de jaren dertig met houten ogieven voor betere grip en een veiligheidskabel. De route eindigt op de Cima Dronero (3.050 m) met een lange ijzeren ladder, niet op de top van de Oronaye.