Saint-Éloi, Moderne kerk in 12e arrondissement, Frankrijk.

Saint-Éloi is een moderne kerk in het 12e arrondissement met een opvallende aluminium bekleding en een metalen raamwerk dat zich ongeveer 35 meter boven de Parijse daklijnen uitstijgt. Het interieur bevat een balkon dat uitziet over de hoofdvergaderingsruimte, met natuurlijk licht dat door zandgestraalde glazen panelen naar het verhoogde altaarplatform filtert.

De eerste kerk aan de rue de Reuilly werd in 1856 gebouwd voor een ambachtelijke arbeiderswijk; dit kleine romaanse gebouw werd in 1876 verwoest, hetzij na gebruik als gevangenis tijdens de Commune, hetzij door een blikseminslag. Vier jaar later volgde een noodkerk die bijna negentig jaar bleef staan. De bouw van de huidige kerk begon in 1966; kardinaal François Marty wijdde haar in op 27 oktober 1968.

De wijding aan de heilige Eligius, patroon van goudsmeden en metaalbewerkers, past bij het volledig metalen gebouw. Binnen toont een groot beeld van de heilige van de goudsmid Jean Puiforcat, gemaakt voor de Wereldtentoonstelling van 1937, hem met een planneerhamer en een kelk. Het loden crucifix is gemaakt door leerlingen van de nabije École Boulle.

Het trapeziumvormige gebouw met zijn uitgebreide aluminium gevel is gemakkelijk op te sporen en duidelijk zichtbaar in de buurt. De interne indeling is duidelijk, met het verhoogde altaar en de balkonnaire onmiddellijk duidelijk voor bezoekers.

Het orgel, in 1970 gebouwd door het huis Schwenkedel, hergebruikt onderdelen van een Mutin-Cavaillé-Coll-instrument uit de vorige kerk. Via enkele treden onder de ingang bereikt men een balkon van waaraf men diensten of de talrijke concerten kan volgen met uitzicht over de hele gemeente.