Jardin de Reuilly-Paul-Pernin, Stadspark in 12e arrondissement, Frankrijk

De Jardin de Reuilly-Paul-Pernin is een park van 15.200 m² in het 12e arrondissement, aangelegd op het terrein van het voormalige station Reuilly. Het hart wordt gevormd door een licht hellend halfrond gazon van 4.200 m², overspannen door de Passerelle André-Léo, een grijze metalen voetgangersbrug van Pierre Colboc en ingenieur Ghassan Tayoun. Rond het gazon liggen kleine thematuinen, een fontein met plat en bruisend water en een grot opgetrokken uit meulière-stenen die bij de sloop zijn hergebruikt.

In 1988 schreef SEMAEST een wedstrijd uit voor een tuin op de oude terreinen van het station Reuilly; architect Pierre Colboc werd gekozen en in 1989 begon de aanleg. De voetgangersbrug en de tuin volgden op de renovatie van het Viaduc des Arts en de aanleg van de Coulée verte. Op 13 februari 2014 werd de tuin in aanwezigheid van Bertrand Delanoë vernoemd naar Paul Pernin (1914-2006), burgemeester van het 12e arrondissement van 1983 tot 1995.

Vier beelden staan in een kring rond het gazon: Amazone van Georges Chauvel, La Danse van Charles Malfray en twee vrouwelijke naakten van Naoum Aronson en Raymond Delamarre, die laatste ook Aux peuples opprimés genoemd. Architect Pierre Colboc koos ze uit de depots van de dienst parken en tuinen van de stad Parijs. De naam van de tuin herdenkt Paul Pernin, burgemeester van het 12e arrondissement van 1983 tot 1995.

De tuin ligt op de kruising van avenue Daumesnil en rue de Charenton, tegenover het stadhuis van het 12e arrondissement; het officiële adres is 15, rue Albinoni en lijn 8 stopt bij Montgallet. Een trap van Pierre Colboc verbindt het lagere niveau van de rue de Charenton met de tuin en de esplanade Montgallet. De passerelle André-Léo voert de Coulée verte René-Dumont over het gazon, halverwege het viaduc des Arts en het verdiepte traject.

Het „grot“-deel van de tuin hergebruikt meulière-stenen die op de sloopwerf werden teruggewonnen, volgens een ontwerp dat aan Gaudí's Park Güell in Barcelona doet denken. Daarboven, op het pleintje aan de rue Jacques-Hillairet, werd een zonnewijzer van Régine en Jean-Loup Doucet geplaatst. Het oorspronkelijke ontwerp voorzag ook een watermuur voor de grote meulière-keermuur aan de rue de Charenton.