Villa Eilenroc, Neoklassieke villa op de Cap d'Antibes, Antibes, Frankrijk.

Villa Eilenroc is een neoklassieke villa op een groot landgoed aan de punt van Antibes met uitzicht op de kust. Het 11 hectare grote terrein is aangelegd met mediterrane tuinen die uitzichten op zee bieden vanaf verschillende plekken op het domein.

Hugh Hope Loudon, voormalig gouverneur-generaal van Nederlands-Indië, kocht rond 1860 grond aan de punt van de Cap d'Antibes en liet daar in 1867 een woning voltooien naar plannen die aan Charles Garnier worden toegeschreven. In 1873 kocht de Schot James Wyllie het goed en noemde het Eilenroc; landschapsarchitect Ringuisen legde in 1883 het park aan. Na Wyllies dood in 1908 ging het naar Sir Coleridge Kennard, daarna naar Henri Sudreau en in 1927 naar het Amerikaanse echtpaar Louis Dudley en Hélène Beaumont. In 1982 liet Hélène Beaumont het na aan de gemeente Antibes.

De naam Eilenroc is een anagram van Cornélie, de vrouw van de Schot James Wyllie, die het landgoed vanaf 1873 bezat. Het park, in 1883 aangelegd door landschapsarchitect Ringuisen, omvat een olijfgaard, een rozentuin en een in 2011 aangelegde geurtuin. De villa is een van de openbaar toegankelijke huizen aan de Côte d'Azur, naast villa Kérylos en villa Ephrussi de Rothschild.

De villa ligt op de punt van de Cap d'Antibes, bereikbaar via het kustpad Sentier de Tire-Poil dat haar van de zee scheidt. Het park van elf hectare, met olijfgaard, rozentuin en de in 2011 aangelegde geurige tuin, is openbaar; het huis wordt beheerd door de Fondation Beaumont, opgericht na de schenking van Hélène Beaumont in 1982.

De naam werd gekozen door de Schot James Wyllie, die het landgoed in 1873 kocht, als anagram van de voornaam van zijn vrouw Cornélie. De villa zelf werd in 1867 voltooid voor de Nederlander Hugh Hope Loudon, voormalig gouverneur-generaal van Nederlands-Indië, naar plannen die aan Charles Garnier worden toegeschreven.