Quai des États-Unis, kade in Nice, Frankrijk

De quai des États-Unis loopt langs de oostelijke oever van de Baie des Anges, tussen de quai Rauba-Capeù en de avenue des Phocéens, en wordt verlengd door de Promenade des Anglais. De rijbaan is 14,50 meter breed, met twee trottoirs van 2 meter en een borstwering op de muur naar zee. De foto toont een geplaveide weg, een lichtstenen stoeprand, palmbomen en een parkeerverbodbord.

Nadat Lodewijk XIV de stadsmuren in 1706 liet slopen, legde Nice een verhoogd terras langs de kust aan; in 1832 maakte het Consiglio d'Ornato de 14,50 meter brede quai du Midi, van de monding van de Paillon tot de porte Marine. De in 1848 voltooide terrassen trokken overwinterende edelen tot de pont des Anges (1865) de wandeling naar de Promenade des Anglais verschoof. In 1917 hernoemde de gemeente de kade tot quai des États-Unis vanwege de Amerikaanse oorlogsdeelname.

Sinds 2002 toont de kade beeldhouwwerken in de open lucht: werk van Niki de Saint Phalle in 2002, van Pierre Marie Lejeune in 2005, later Bernar Venets „Ligne indéterminée“ en „Neuf lignes obliques“. De monumentale „Chaise bleue de SAB“ van de Nizzese schilderes Sabine Géraudie staat hier als symbool van de kust. De Galerie des Ponchettes en de Galerie de la Marine begrenzen een deel van de kade.

De kade verbindt de Promenade des Anglais met de avenue des Phocéens aan de voet van de kasteelheuvel en loopt verder als quai Rauba-Capeù. De rijweg is 14,50 m breed, met twee trottoirs van 2 m en een borstwering op de zeemuur. Op het rechtertrottoir staan palmen naast een rond parkeerverbod met rode streep en witte pijl.

De opgravingen voor de parkeergarage Sulzer legden in 1999 de fundamenten bloot van de koninklijke tabaksmanufactuur uit 1760. In 2013 kreeg het terrein de naam Esplanade Georges-Pompidou. Sinds 2002 toont de kade kunst in de open lucht, waaronder in 2002 beelden van Niki de Saint Phalle en Bernar Venets Neuf lignes obliques.