Pont Haudaudine, Betonnen brug in Nantes, Frankrijk.

De Pont Haudaudine is een voorgespannen betonnen liggerbrug met kokerligger over de Madeleine-arm van de Loire in Nantes, die de rue Gaston-Veil in het centrum verbindt met de rue Louis-Blanc op het Île de Nantes. De brug heeft drie overspanningen, een vlak dek met metalen leuning en rust op verticale betonnen pijlers, waarvan de dichtstbijzijnde een brede rechthoekige kolom is. Ze werd ingehuldigd op 22 december 1979.

De eerste brug, met vijf gietijzeren bogen op vier pijlers en twee gemetselde landhoofden, werd gefinancierd met een lening die de gemeenteraad op 19 oktober 1875 goedkeurde; de stad droeg 430.000 frank bij en de staat de helft. Tussen 1921 en 1924 versterkt, werd ze in 1944 door Duitse troepen opgeblazen en op 17 augustus 1945 heropend. De huidige voorgespannen betonnen kokerbrug werd van 1973 tot 1979 gebouwd en op 22 december 1979 ingehuldigd.

Sinds 1959 vormt de brug samen met de spoorbrug Pont de Pirmil de zeegrens van de Loire in Nantes: stroomopwaarts geldt de rivier als binnenwater. De naam verwijst naar de wijk Haudaudine aan de centrumzijde; de brug verbindt de rue Gaston-Veil met de rue Louis-Blanc op het Île de Nantes.

De brug is toegankelijk voor gemotoriseerde voertuigen, fietsen en voetgangers en dient als hoofdvervoersroute tussen het centrum van Nantes en het Île de Nantes. De brede rijbaan en paden aan beide zijden maken oversteken te allen tijde gemakkelijk.

Sinds 1959 vormen deze brug en de spoorbrug van Pirmil de zeegrens van de Loire in Nantes: stroomopwaarts geldt de rivier als binnenwater. Daarvoor waren het de laatste bouwwerken voor de monding en versperden ze schepen uit de haven de doorgang verder stroomopwaarts.