Phare du Grand Rouveau

De Phare du Grand Rouveau is een zeebaak op een klein eiland voor de kust van Six-Fours-les-Plages in Frankrijk. Het complex bestaat uit een centrale toren van ongeveer 13 meter hoog met twee vleugels met pannendaken, allemaal verbonden door geplaveide oppervlakken die de structuren samenbinden.

De bouw vond plaats tussen 1861 en 1863 onder leiding van architect Léonce Reynaud, die Cassis-steen koos voor de fundamenten en hoekversterking. Eenmaal voltooid diende de structuur als navigatiemarkering voor scheepsverkeer.

De vuurtoren draagt de naam van de rotswand waarop hij staat en toont hoe de structuur met dit kustlandschap vergroeid is. Bezoekers zien een gebouw dat louter diende als navigatiemarkering voor zeelieden.

Het eiland is bereikbaar via een begaanbare weg vanaf de nabijgelegen haven die rechtstreeks naar het platform van de vuurtoren leidt. Een gerenoveerd opslaggebouw staat langs deze route en dient als oriëntatiepunt.

De vuurtoren zendt een wit lichtsignaal uit volgens een nauwkeurig ritme met twee donkere intervallen in een zessecondencyclus. Dit specifieke patroon staat op zeekaarten gemarkeerd zodat scheepskapteins het s nachts duidelijk kunnen herkennen.