Église Notre-Dame-du-Bon-Voyage de La Seyne-sur-Mer, Katholieke barokkerk in La Seyne-sur-Mer, Frankrijk.

De Église Notre-Dame-du-Bon-Voyage is een kerk van beige steen in La Seyne-sur-Mer; de in 1890 door architect Paul Page vernieuwde gevel heeft een gebeeldhouwd middenportaal, een groot roosvenster en een kruis op de top. Het interieur telt drie beuken van vier kruisribgewelfde traveeën, 39 meter lang en 19 meter breed, en eindigt in een vierkant koor onder een achthoekige koepel met een ovaal oculus.

Een eerste kapel uit 1603 voldeed niet meer nadat La Seyne zich in 1657 van de moederparochie Six-Fours had afgescheiden. Op 23 mei 1673 besloot de gemeenteraad tot nieuwbouw op de plek van de gesloopte kapel; de metselaars Pierre en Jean Delvaux uit Aix-en-Provence legden op 8 juni 1674 de eerste steen en voltooiden de kerk in 1682. Sinds 2 december 1988 staat ze als monument historique ingeschreven.

De kerk is gewijd aan Notre-Dame du Bon-Voyage, een naam die verbonden is met het maritieme leven van La Seyne-sur-Mer. Binnen zijn een beeld van Notre-Dame de Bon Voyage, een reliekschrijnbuste van de heilige Eligius en een beeldengroep van de heilige Jozef met het Kind Jezus te zien. De vier klokken dateren van 1862 en zijn gegoten door Émile Baudouin uit Marseille.

De kerk is op het zuidwesten gericht: het gebeeldhouwde portaal en het roosvenster liggen aan de hoofdfaçade, een tweede houten boogdeur opent in het lagere rechterdeel, bereikbaar via treden naast een straatlantaarn. Het is een actieve parochiekerk: vermijd de misuren en blijf stil tijdens de diensten.

Een orgel gebouwd door François Mader in 1892 staat in de kerk en draagt aanzienlijk bij aan het muzikale karakter van het gebouw. Dit instrument is minder bekend dan de architectuur zelf, maar wordt door degenen die het horen gewaardeerd als een juweel van lokale religieuze tradities.