Hospice général de Lille, Historisch monument in Oud-Lille, Frankrijk.

Het Hospice général de Lille is een voormalig ziekenhuis waarvan de 140 meter lange gevel langs de Avenue du Peuple-Belge loopt, teruggelegen achter een zwart ijzeren hek op een lage stenen basis. De plannen van Pierre Vigné de Vigny, naar het voorbeeld van het Hôtel des Invalides, voorzagen in een rechthoekig complex van gebouwen gescheiden door zes binnenplaatsen, waarvan er vier werden gebouwd. De gevel wordt aan de uiteinden geflankeerd door twee paviljoenen en heeft een monumentaal centraal portaal met een driehoekig fronton met een zon, het embleem van Lodewijk XIV. Op zandstenen sokkels gebouwd uit kalksteen, steen en baksteen, hebben de gebouwen drie verdiepingen, waarvan één met een leien mansardedak, en een verhoogde begane grond.

Koning Lodewijk XV autoriseerde in 1738 de oprichting van dit etablissement onder leiding van koninklijk architect Pierre Vigné de Vigny. Het werd gebouwd om verlaten kinderen en invalide personen op te vangen en diende lange tijd als een belangrijke welzijnsinstitutie.

De naam ‘hospice général’ verwijst naar het koninklijke stelsel van algemene gasthuizen, bedoeld om bedelaars op te sluiten en aan het werk te zetten. Het driehoekige fronton boven de middenpoort draagt een zon, het embleem van Lodewijk XIV, die zulke instellingen in 1662 beval. De oude apotheek op de begane grond van een vleugel aan de binnenplaats, met bereidingskamer en oven, wordt getoond door de Association du musée hospitalier régional de Lille.

Het gebouw bevindt zich in de historische oude stad langs een brede laan en is gemakkelijk te voet bereikbaar. Omdat het nu een bedrijfsschool huisvest, kan interne toegang beperkt zijn, maar de klassieke voorgevel is duidelijk zichtbaar vanaf de straat.

De apotheek van het hospice bleef bewaard op de begane grond van een vleugel aan de erekoer, met bereidingskamer en oven. Bezoeken worden georganiseerd door de Association du musée hospitalier régional de Lille; de ruimte is dus geen restant, maar een museaal getuigenis van het ziekenhuisleven.