Institut Océanographique de Paris, Wetenschappelijke organisatie en historisch monument in Latijnse Wijk, Frankrijk.

Het Institut Océanographique de Paris is een onderzoeksgebouw in Renaissancestijl op de hoek van Rue Saint-Jacques en Rue Gay-Lussac, bekleed met baksteen en steen. Binnenin bevat het gespecialiseerde laboratoria en twee collegezalen voor wetenschappelijk onderzoek en onderwijs.

Het gebouw werd in 1906 opgericht door Prins Albert I van Monaco en in 1911 voltooid, wat het belang ervan voor het Europese oceanografisch onderzoek onderstreepte. Het ontstond in een periode waarin oceanografie als wetenschappelijk veld groeide.

De geveldecoraties tonen krabben, kwallen, zeepaardjes en een octopus op het smeedijzeren hek, als uitbeelding van de opdracht wetenschappelijke kennis over de zee te verspreiden. Sinds 2011 draagt het gebouw de bijnaam Maison de l'Océan; op woensdagavond geven wetenschappers of ontdekkingsreizigers er lezingen.

De ingang met gebeeldhouwde stenen omlijsting ligt op de hoek van de Rue Saint-Jacques en de Rue Gay-Lussac, aangeduid met een bord "INSTITUT OCEANOGRAPHIQUE". Het is geen museum: het Centre de la mer et des eaux in de kelder sloot in 2010, dus toegang hangt af van openbare lezingen en evenementen in de auditoria.

Een dubbele boog verbindt het gebouw met het Instituut voor Aardrijkskunde, wat de relatie tussen Aarde en oceaan symboliseert. Deze architectonische verbinding is veel bezoekers onbekend en geeft de plaats een bijzondere verbinding met nabijgelegen wetenschappelijke ruimtes.