Pavillon Saint-Sauveur, Historisch monument in Oud-Lille, Frankrijk

Paviljoen Saint-Sauveur is een voormalig ziekenhuis in het Oude Lille gebouwd met baksteen en steen over drie verdiepingen, met een gewelfde galerij op de begane grond die via zes bogen op het binnenplein uitkomt. De structuur toont de degelijkheid kenmerkend voor medische inrichtingen uit vroegere eeuwen.

Kanunnik Jean Martin van de Sint-Pieterskerk stichtte een asiel met zes bedden voor arme zieken, dat in 1213 werd verwoest tijdens het beleg van Rijsel door Filips August. In 1215 stichtte Jeanne van Constantinopel het Hôpital Saint-Sauveur aan de zuidrand van de stadsmuur, met acht bedden; in 1219 kregen de augustinessen een oratorium. In de nacht van 28 op 29 maart 1896 verwoestte een brand in de klokkentoren een groot deel van de gebouwen, die snel werden herbouwd. Het ziekenhuis sloot in 1958 en werd in 1960 gesloopt, op het paviljoen na.

Augustijnse zusters zorgden hier voor patienten gedurende eeuwen tot wereldlijke beheerders tijdens de Franse Revolutie het bestuur overnamen. Hun lange aanwezigheid maakte van deze plek een belangrijk zorgcentrum in het stadsleven.

Het paviljoen staat in het Oude Lille te midden van dicht opeengepakte historische gebouwen, dus het is gemakkelijk te vinden zodra je weet waar je moet zoeken. Een bezoek in de late middag doet de stenen gevels en bogen beter uitkomen, wat fotografie en observatie aangenamer maakt.

De bewaarde vleugel is de enige van de vier zijden van de vroegere erekoer die nog overeind staat; de rest van het ziekenhuis werd in 1960 gesloopt. Binnen bleef een deur met engelen en cartouches bewaard, en op de begane grond is een kloostergang met bakstenen gewelven die vroeger via zes arcaden op de binnenplaats uitkwam.