Jardin des plantes de Montpellier, Historische botanische tuin in Montpellier, Frankrijk

De Jardin des plantes de Montpellier beslaat 4,6 hectare aan de Boulevard Henri IV, met ongeveer 2.000 soorten in de open grond en 1.000 onder glas. Het oudste deel, de Montagne de Richer, bevat een Cistaceae-collectie en een systematische tuin volgens het systeem van Bentham & Hooker uit 1883. De oranjerie, tussen 1802 en 1806 gebouwd door Claude-Mathieu Delagardette, en de Martinskas uit 1860 staan langs de bedden.

Met octrooibrieven van 8 december 1593 gaf Hendrik IV Pierre Richer de Belleval opdracht tot een koninklijke tuin voor geneeskrachtige kruiden en allerlei planten, vreemde zowel als inheemse, naar het voorbeeld van de tuin van Padua uit 1545. Richer publiceerde in 1598 de catalogus, maar de godsdienstoorlogen verwoestten de tuin tijdens het beleg van Montpellier in 1622 en hij moest opnieuw beginnen. De oranjerie kwam er in 1802-1806, de Martinskas in 1860.

De naam van de tuin verwijst naar de „simples”, geneeskrachtige planten voor toekomstige artsen en apothekers. Pierre Richer de Belleval publiceerde in 1598 de eerste catalogus. Een vak met ongeveer 250 planten van de traditionele mediterrane geneeskunde bestaat nog, en tussen de bedden staan een vijftiental bustes van de hier werkzame arts-natuuronderzoekers.

De tuin is open van dinsdag tot zondag, van 12 tot 20 uur tussen 1 juni en 30 september en van 12 tot 18 uur van 1 oktober tot 31 mei; de toegang is gratis. Trams 1, 4 en 5 stoppen bij Place Albert Ier, en buslijnen 6 en 7 bedienen de buurt ook. Een toegang zonder treden wordt op verzoek bij het personeel geregeld.

De mannelijke ginkgo in het arboretum is in de late 18e eeuw geplant en wordt in de inventarissen van de tuin apart vermeld. De Montagne de Richer, een kunstmatige heuvel die een natuurlijke helling nabootst, bevat nu een collectie Cistaceae. De tuin bewaart ook het zogenoemde legendarische graf van Narcissa, dochter van de dichter Edward Young, die in 1810 stierf.