Grand Pic de Belledonne, Alpentop in Allemond en Sainte-Agnès, Isère, Frankrijk.

De Grand Pic de Belledonne is met 2977 meter de hoogste top van het Belledonne-massief in de Dauphiné-Alpen, tussen Allemond en Sainte-Agnès. De bovenste kam draagt drie scherpe, dicht bij elkaar staande toppen, de middelste het hoogst, met sneeuw- en ijsbanden onder de kam en een sneeuwveld dat in het midden naar beneden loopt. Onder de sneeuw waaieren grijze puinhellingen uit, doorsneden door een kronkelende beek, en het massief rijst boven een turquoise meer aan zijn voet.

De eerste gedocumenteerde beklimming vond in 1859 plaats toen vier klimmers de top bereikten via de Eau d'Olle-vallei en het Lac de Belledonne. Een bergrefugium werd gebouwd in 1875, wat het groeiende belang als klimbestemming aantoont.

De top had twee namen afhankelijk van de helling: roc de Freydone aan de Grésivaudan-zijde en pic de Belledonne in het Eau d'Olle-dal. De kaart van Bourcet uit 1749 legde Belledonne vast voor het hoogste punt, terwijl de kaart van Cassini beide benamingen verenigde als roc de Freydone ou de Belledonne. De couloir tussen de Grand Pic en de pic Central is vernoemd naar Auguste Reynier, die daar in 1891 de eerste route opende.

Beklimmen vereist ijsbijtels, stijgijzers en helmen, met voortdurende aandacht voor weersomstandigheden en lawineswaarschuwingen. Ervaring met alpinisme is essentieel, vooral op hellingen die meer dan 50 graden bedragen.

Zijn prominentie van 1053 meter, gemeten ten opzichte van de Col du Glandon, maakt hem het hoogste punt in de wijde omgeving; de dichtstbijzijnde hogere top is de Aiguille Noire in het Grandes Rousses-massief. De topkam bestaat uit amfiboliet van het ophiolietcomplex van Chamrousse, een oud stuk oceaanbodem in een Hercynische syncline.