Pavillon Keller, Beschermd gebouw in Livet-et-Gavet, Frankrijk
Het Pavillon Keller is een huis in Livet-et-Gavet, in twee fasen gebouwd: een stenen hoofdgebouw uit 1912 naar ontwerp van de architecten Jean Benoit en Marius Jean Bonnat, en in 1930 een betonnen uitbouw op palen boven de Romanche. De vloeren beslaan samen 1740 m² en de eigenaar woonde op de bovenste verdieping.
Het paviljoen werd ontworpen na de vestiging van de werkplaatsen van Charles Albert Keller en Henri Leleux in de Romanche-vallei in 1907. De architecten Jean Benoit en Marius Jean Bonnat bouwden in 1912 het stenen hoofdgebouw; in 1930 werd een betonnen uitbreiding op palen boven de rivier toegevoegd. Keller stierf in 1940 en liet het paviljoen na aan zijn zoon, die Livet in 1967 verliet en de installaties in 1973 aan EDF overdroeg.
Het huis is te zien in Mathieu Kassovitz' film Les Rivières Pourpres, naar de roman van Jean-Christophe Grangé. Het komt ook voor in Loin du périph (2022) met Omar Sy en Laurent Lafitte, en in Para One's film Spectre: Sanity, Madness & The Family (2021). Alessandro Perissinotto situeert een deel van zijn roman Une petite histoire sordide erin.
Het paviljoen staat in Livet-et-Gavet langs de weg door het Romanche-dal; de opeenvolgende verkopen in 1983, 1988, 2004 en in de zomer van 2026 lieten renovatieplannen onvoltooid, waardoor het niet te bezoeken is. De stenen gevel en de betonnen uitbouw op stelten zijn vanaf de weg te zien; betreed het terrein niet.
In 1930 liet Charles Albert Keller een betonnen aanbouw op palen boven de Romanche bouwen en richtte daar zijn "bureau promontoire" in, een uitstekend kantoor van waaruit hij neerkeek op zijn eigen werkplaatsen en fabrieken. Het huis is ook te zien in Mathieu Kassovitz' film Les Rivières Pourpres en in Loin du périph (2021).
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 94.333 bijdragers wereldwijd.
