Fort du Risoux, Militair fort in Les Rousses, Frankrijk.

Fort du Risoux is een fort van de eerste generatie van het systeem Séré de Rivières, gebouwd tussen 1880 en 1884 op 1273 m op een uitloper van het Risoux-bos boven het Lac des Rousses. De plattegrond is een onregelmatige vijfhoek; de grachten worden verdedigd door twee dubbele en één enkele caponnière, met openingen van 20 cm om granaten te werpen. De kazerne bestaat uit twee tegenover elkaar liggende groepen slaapvertrekken rond een binnenplaats, en 16 artillerieplatforms worden ontsloten door een walstraat. De stenen keermuur toont een rij boogopeningen met een grote gewelfde deur in het midden.

Het fort du Risoux werd van 1880 tot 1884 gebouwd als fort van de eerste generatie van het systeem Séré de Rivières, binnen het Jura-gordijn en de vesting Les Rousses, 3 km ten noorden van het fort des Rousses. In 1892 buiten dienst gesteld, speelde het geen militaire rol, al hoorde het bij het versterkte Jura-sector van de Maginotlinie. Na de Tweede Wereldoorlog diende het als weiland en tot juni 1997 voor oefeningen met explosieven; per decreet van 1 februari 1999 verliet het het militaire domein.

Het fort draagt de naam van commandant Guyot, vandaar de korte vorm fort Guyot. In 1892 buiten dienst gesteld, diende het tientallen jaren als weiland; tot juni 1997 gebruikte het commando-opleidingscentrum van het fort des Rousses het voor oefeningen met explosieven. Nu heeft de plaatselijke schietvereniging er schietbanen ingericht.

De toegang loopt via het 3 km lange strategische pad dat ten noorden van het dorp Les Rousses begint en naar het fort op 1273 m klimt. Het interieur is sinds de restauratie van 2005 tot 2007 gesloten voor bezoekers, dus wallen, grachten en de caponnières bekijkt men van buiten. Op het terrein liggen ook de schietstanden van de plaatselijke vereniging, informeer vooraf.

Tijdens de bouw gebruikten arbeiders een systeem van touwen en katrollen om zware materialen de steile helling van het meer beneden op te slepen. Deze provisorische opstelling, die bouwers 'la ficelle' noemden, liet fysieke sporen in het landschap achter die nog steeds zichtbaar zijn voor verkenners die weten waar ze moeten kijken.