Dolmen de Crucuno, Neolithische dolmen in Plouharnel, Frankrijk.

Het dolmen de Crucuno is de bewaarde vierkante kamer van een gangdolmen, 3,40 m lang en 3,35 m breed, omsloten door negen staande stenen van 1,35 m tot 2,10 m hoog. Daarop rust een deksteen van 5,20 m lang, 3,80 m breed en 0,77 m dik; een van de stenen draagt komvormige kuiltjes.

De dolmen is de bewaarde kamer van een ganggraf dat ooit 27 m lang was. De gang werd eind 19e eeuw afgebroken; de stenen dienden voor de bouw van de omliggende huizen van Crucuno. In 1882 kwam het monument in staatsbezit en in 1889 werd het op de lijst van monuments historiques geplaatst.

Een van de orthostaten van de kamer draagt cupmarks, kleine ronde holtes die in de steen zijn gekapt. De bron vermeldt ze zonder hun doel te verklaren. Volgens Félix Gaillard verzamelden dorpsbewoners er bijlen, en diende het bouwwerk als schuilplaats, schuur en kroeg op marktdagen.

De dolmen staat midden in het gehucht Crucuno, in Plouharnel, en is te voet bereikbaar via de straatjes van het dorp; de omliggende huizen zijn gebouwd met stenen van zijn afgebroken gang. De kamer is ongeveer 1,80 m hoog, zodat je naar binnen kunt. De site is eigendom van de staat en sinds 1889 geklasseerd.

De dekplaat meet 5,20 m in lengte, 3,80 m in breedte en 0,77 m in dikte. De kamer eronder is bijna vierkant, 3,40 m bij 3,35 m, omsloten door negen rechtopstaande stenen van 1,35 m tot 2,10 m hoog. Een van die stenen heeft komvormige uithollingen.