Couvent des Cordeliers de Reims, Ruïne van een franciscanenklooster in Reims, Frankrijk

Het Couvent des Cordeliers de Reims is een vervallen Franciscaans klooster op de hoek van de rue Voltaire, rue des Trois-Raisinets en rue de l'Isle, tegenover de école Voltaire. Bewaard is een rij hoge spitsbogen van ruw grijs, beige en bruin metselwerk op dikke pijlers, met smalle rechthoekige vensteropeningen erboven en zonder dak; de bogen zijn onderaan gevuld met licht pleisterwerk en gras loopt langs de voet van de muur.

De franciscanen vestigden zich in de 13e eeuw in Reims, eerst naast het stadskasteel van Guillaume de Joinville, dat bij een opstand werd verwoest. Henri de Braine liet hen daarna in het centrum wonen, waar hun conventzaal vergaderingen van de stadsraad huisvestte voordat er een stadhuis was. Een brand verwoestte de abdij in 1450; ze werd herbouwd en verfraaid. In 1791 gingen 850 boeken naar de stadsbibliotheek, werd het gebouw als nationaal goed verkocht en tot spinnerij omgebouwd, en werd de kerk in 1813 gesloopt.

De naam leeft voort in het geheugen: de Cordeliers waren de franciscanen wier conventzaal vergaderingen van de stadsraad van Reims en van bepaalde koopliedengilden huisvestte vóór de bouw van het stadhuis. Vandaag is het voormalige klooster een openbaar plantsoen met speeltuin, tegenover de school Voltaire.

De resten staan op de hoek van de Rue Voltaire, Rue des Trois-Raisinets en Rue de l'Isle, tegenover de École Voltaire. Sinds het einde van de Eerste Wereldoorlog is het voormalige kloosterterrein een openbaar plantsoen met speeltuin, zodat de bogen vrij zichtbaar zijn vanaf het grasveld.

De kloosterkerk werd in 1813 gesloopt, maar de overgebleven muren werden als nationaal goed verkocht en omgebouwd tot een spinnerij die de naam Les Cordeliers behield. Kunstenaars legden de ruïne vast tijdens de Eerste Wereldoorlog, onder wie Gaston Laplace in 1915 en Marie Perrier in 1919.