Château de Blanquefort, Middeleeuws kasteel in Blanquefort, Frankrijk.

Château de Blanquefort is een verwoeste vesting 1 km ten zuiden van Blanquefort, in de Gironde. Het oudste deel is een rechthoekige romaanse donjon uit de 11e eeuw van kleine breuksteen, 18 bij 11 meter. Eind 13e eeuw kwamen er zes ronde torens die een doorlopende weergang vormen, en een stenen ringmuur verving de houten palissade. Twee gebroken ronde torens en een gekarteld muurfragment resteren.

In de 11e eeuw werd een stenen donjon gebouwd, het oudst bekende stenen kasteel van de Gironde. De familie van Blanquefort stierf rond 1250 uit en de koningen van Engeland kochten het kasteel in 1254 en 1270. Eduard II stond de heerlijkheid in juni 1308 af aan Bertrand II de Got, neef van paus Clemens V; via erfenis kwam zij in 1325 aan Aymeri de Durfort. Na de Fronde liet Mazarin de kantelen slechten, en na een brand in de tweede helft van de 17e eeuw werd het kasteel verlaten.

De vesting weerspiegelt middeleeuws militair ontwerp door de combinatie van oude stenen fundamenten en torens die later waren aangepast voor verdediging tegen kanonnen. Bezoekers kunnen deze verschillende bouwfasen traceren door de gevarieerde metselwerk en structurele elementen op de site te observeren.

De ruïnes kunnen van buiten op de omliggende gronden worden bekeken, met toegang via Rue de la Forteresse in het stadscentrum. Het is raadzaam vooraf de huidige omstandigheden of eventuele toegangsbeperkingen te controleren voordat u bezoeken.

De naam van het kasteel, en daarmee van de gemeente, komt van "Blanqua fortis", het witte fort, vermoedelijk naar de bleke kalksteen van de muren temidden van de moerassen, toen zelfs kerken nog van hout waren. Opgravingen vonden Romeinse tegulae in de funderingen en twee munten van Constantijn de Grote.