Château de Bazoches-sur-Vesles, Middeleeuwse kasteelruïne in Bazoches-et-Saint-Thibaut, Frankrijk.

Château de Bazoches-sur-Vesles is een geruïneerde vesting uit de 13e eeuw waarvan de bewaarde trapeziumvormige ringmuur uit zorgvuldig gevoegde kalksteen bestaat. Aan de westfront staan nog drie ronde torens van 6 meter diameter met hoge schietgaten. Van de vroegere woonvertrekken resten alleen een 13e-eeuws tweelingsvenster bij de noordelijke hoektoren en gewelfde kelders.

Het kasteel werd in de 13e eeuw gebouwd als verdedigingssterkpunt en later omgebouwd tot boerderij in de vroege 1900s. De Eerste Wereldoorlog veroorzaakte ernstige schade aan de structuren toen de locatie in actieve conflictgebieden lag.

Het huis Bazoches, een jongere tak van de Châtillon afkomstig van Milon de Bazoches (overleden voor 1087), leverde in de 13e eeuw drie bisschoppen van het bisdom Soissons, onder wie Jacques de Bazoches, die in 1232 de huldiging van Nicolas de Bazoches voor het kasteel ontving. De heerlijkheid was eerst een leen van de aartsbisschoppen van Reims.

De resten staan in het zuidelijke deel van het dorp Bazoches-sur-Vesles, bij de spoorlijn, in het departement Aisne. Alleen de resten van de trapeziumvormige omwalling zijn ingeschreven, dus de plek wordt van buitenaf bekeken, op ongelijke en deels begroeide grond. De drie ronde torens van de westelijke frontmuur hebben een diameter van 6 meter.

Het kasteel werd in 1858 beschadigd door een boer en in 1918 verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. Van de oude woongebouwen resteren alleen een tweelingsvenster uit de 13e eeuw bij de noordelijke hoektoren en gewelfde kelders. De drie ronde torens aan de westfront hebben een diameter van 6 meter en zijn doorboord met hoge schietgaten.