Petite Ceinture, Rondlopende spoorlijn in Parijs, Frankrijk.

Het 32 kilometer lange ringtraject omcirkelt centraal Parijs door verschillende wijken via tunnels, viaducten en spoorvakken op grondniveau. Verschillende voormalige stations liggen langs de lijn, hun negentiende-eeuwse architectuur nog zichtbaar onder lagen begroeiing. Sommige segmenten zijn omgevormd tot groene corridors, terwijl andere afgezet blijven of nog gebruikt worden voor goederenvervoer.

De aanleg begon in 1852 onder Napoleon III om de kopstations te verbinden; de lijn werd tussen 1852 en 1869 in delen geopend. Het personenvervoer startte op 14 juli 1862 en bereikte 38 miljoen reizigers tijdens de Wereldtentoonstelling van 1900. Op 23 juli 1934 werd het personenvervoer gestaakt en overgenomen door buslijn PC; goederenvervoer liep door tot de jaren 1990.

Op 14 juli 1862 voor reizigers geopend, bood de lijn arbeiders een goedkoop rondrittarief door de buitenwijken waarheen Haussmanns werken hen hadden verdreven. De naam ‘Petite Ceinture’ (kleine gordel) verwijst naar de vestingring waarlangs ze liep. Sinds 2007 maakt de stad Parijs met instemming van de SNCF delen tot tijdelijke groene corridors; af en toe vinden er culturele evenementen plaats.

Verschillende delen van het voormalige spoor zijn nu toegankelijk als openbare paden voor wandelen of fietsen door verschillende arrondissementen. Toegangspunten bevinden zich in het 12e, 15e, 16e en 18e arrondissement, waarbij sommige gedeelten seizoensgebonden of op geplande tijden open zijn. Andere segmenten blijven gesloten voor het publiek of blijven goederentreinen bedienen.

De infrastructuur omvat 12 tunnels en 24 bruggen, met verlaten stations geleidelijk overgenomen door wilde vegetatie sinds de sluiting. In de jaren 1990 dienden delen als filmlocaties voor Franse cinema. Het voormalige station Auteuil herbergt nu een restaurant, terwijl andere stationsgebouwen zijn omgebouwd tot particuliere woningen of kunstenaarsateliers.