Guadeloupe National Park, Nationaal park in Guadeloupe, Frankrijk

Het Nationaal Park Guadeloupe omvat een kerngebied van 173 km², ongeveer twee derde van het tropisch regenwoud van Basse-Terre, van circa 250 m hoogte tot de top van de Soufrière, een actieve vulkaan van 1.467 m. Andere toppen zijn Échelle (1.397 m), Grand-Sans-Toucher (1.354 m) en de twee Mamelles (768 m). Het natuurreservaat Grand Cul-de-Sac Marin voegt 21 km² zee en 16 km² land toe.

Het gebied werd in 1989 het eerste nationale park van Frankrijk in overzeese gebieden, wat een verschuiving naar sterkere bescherming markeerde. De UNESCO benoemde het drie jaar later tot Biosfeerreservaat, wat internationale erkenning bracht.

De naam van het park verwijst naar het in 1970 door de algemene raad opgerichte „parc naturel de Guadeloupe”, beheerd door de Nationale Bosdienst, die er wandelpaden en onthaalvoorzieningen aanlegde. Het in 1987 opgerichte natuurreservaat Grand Cul-de-sac marin, sinds 1990 door het park beheerd, is een Ramsar-gebied van internationale betekenis voor vogels. Het decreet van 3 juni 2009 voegde de eilandjes Kahouanne en Tête à l'Anglais en de zeebodem rond de Pigeon-eilandjes aan de kernzone toe.

Het gebied biedt gemarkeerde paden van verschillende moeilijkheidsgraden die door verschillende habitats en hoogteverschillen voeren. Bezoekers moeten zich voorbereiden op vochtige omstandigheden en geschikt schoeisel en water meebrengen, omdat routes door dicht begroeid terrein gaan.

Het park telt 17 zoogdiersoorten, waaronder twee vleermuizen die alleen op Guadeloupe voorkomen; het beheer wil de zeekoe herintroduceren, die daar is uitgestorven. Sommige insecten worden opvallend groot, zoals de Herculeskever en de zwarte heksenmot. Het reservaat Grand Cul-de-Sac Marin omvat bijna de helft van de mangroven van Guadeloupe: 37 van de 80 vierkante kilometer.