Historische vestingstad Carcassonne, Middeleeuwse vesting in Carcassonne, Frankrijk

De Cité de Carcassonne is een ommuurde middeleeuwse stad op een heuvel boven de rivier de Aude in Zuid-Frankrijk. Twee concentrische stenen muren omvatten een doolhof van geplaveide steegjes, een Romaanse basiliek en het centrale kasteel van de graven met eigen verdedigingswerken en een rechthoekige binnenplaats.

Een Gallische oppidum genaamd Carsac stond hier voordat de Romeinen de plek in de 3e eeuw tot versterkte stad maakten; in 333 stonden de muren er, toen teksten het een castellum noemen. De Visigoten bouwden ze in de 5e en 6e eeuw opnieuw op. Na de Albigenzische kruistocht en de annexatie door de Franse kroon in 1247 werden de Romeinse muren grotendeels gesloopt en vervangen, en kwam er een buitenring, voortgezet onder Filips IV.

De naam gaat terug op Carsac, een oppidum dat voor de 6e eeuw v.Chr. is vermeld en door de Romeinen Carcaso werd genoemd; de stad werd hoofdplaats van de colonia Julia Carcaso. De doorgang tussen de twee muurringen, de lices, dient nu als wandelroute door de citadel.

De ingang bevindt zich aan de westkant van het complex en bezoekers kunnen zonder gids langs de wallen en door de steegjes lopen. De paden tussen de twee ringen van muren zijn meestal onverhard en kunnen glad worden als ze nat zijn, dus stevige schoenen helpen.

Tijdens restauratiewerkzaamheden in de 19e eeuw voegde architect Eugène Viollet-le-Duc puntige leien daken toe aan de torens, hoewel de middeleeuwse torens platte daken hadden. De silhouet die vandaag zichtbaar is met zijn karakteristieke daken weerspiegelt een romantische visie op de Middeleeuwen in plaats van de oorspronkelijke constructie.