Fort d'Illange, Militaire fortificatie in Illange, Frankrijk.

Fort d'Illange is een versterkte structuur gebouwd op een helling met bosgebied eromheen. Het complex integreert meerdere gebouwen, ondergrondse kamers en gangen in een samenhangend verdedigingssysteem.

Het Fort d'Illange werd door Duitsland gebouwd tussen 1905 en 1911 als deel van de Moselstellung, elf forten die Thionville en Metz beschermden tegen een Franse aanval om Elzas-Lotharingen terug te winnen. In de jaren 1930 werd het commandopost van de versterkte sector Thionville van de Maginotlinie. Op 12 november 1944 nam de Amerikaanse 95e Infanteriedivisie het fort in na een nachtelijk bombardement.

Het fort droeg de Duitse naam Feste Illingen en huisvestte vanaf 1905 het hoofdkwartier van de vestinggroep Thionville onder luitenant-generaal von Lochow. Na de terugkeer van Lotharingen naar Frankrijk in 1918 vormden de drie forten van Thionville de Vestinggroep Thionville. Sinds 2003 wordt het terrein beheerd als openluchtmuseum.

Het fort ligt op de Grosser Berg, ongeveer 4 km ten zuiden van Thionville, en het terrein wordt sinds 2003 beheerd als openluchtmuseum. De gebouwen en ondergrondse werken zijn verzegeld, dus het bezoek blijft bovengronds. De plek is verlaten en leeggehaald, met grind- en betonvlakken en zonder voorzieningen.

De vier 100 mm-kanonnen stonden in intrekbare Schumann-koepels, bestuurd vanuit twee gepantserde observatiekoepels op de noord- en zuidkazerne. De oost- en westkazerne hadden ook koepels, zodat de heuveltop kon worden waargenomen en bestreken zonder de bediening bloot te stellen.