Passage Ben-Aïad, Overdekte passage in 2e arrondissement van Parijs, Frankrijk

Passage Ben-Aïad is de overgebleven galerij van de vroegere Passage du Saumon en verbindt Rue Mandar 8 met Rue Léopold-Bellan 9. De rechte gang heeft lichtstenen tegels, beige muren en hoge ramen en deuren met donkerhouten kozijnen, met potplanten als varens, palmen en roodbloeiende struiken aan weerszijden. Een glazen dakdeel verlicht het uiteinde, dat wordt afgesloten door een metalen hek en een ronde boog met ingehouwen letters en een bladornament van steen.

Hier stond vanaf 1763 een eerste, open Passage du Saumon. De overdekte passage met glazen dak werd in 1828 gebouwd door architect Hubert Rohault de Fleury voor de maatschappij Rohard et Compagnie, met een hoofdgalerij van 175 meter en drie dwarsgalerijen. In 1853 kocht de Tunesische generaal Mahmoud Ben Aïad haar; zijn zoon Ahmed liet haar in september 1899 grotendeels slopen voor de rue Bachaumont, en de overgebleven galerie Mandar werd rond 1905 omgedoopt tot Ben-Aïad.

De naam eert de Tunesische generaal Mahmoud Ben Aïad, een rijke eigenaar die de passage in februari 1853 kocht; zijn zoon Ahmed, die de gebouwen op 18 juni 1884 via een veiling verwierf, liet het grootste deel in september 1899 slopen. De overgebleven galerie Mandar werd rond 1905 omgedoopt tot „Ben-Aïad”. De passage komt voor in Le Petit Chose van Alphonse Daudet (1868) en in L'Éducation sentimentale van Gustave Flaubert (1869).

De toegang is momenteel beperkt door metalen poorten, aangezien dit een particuliere weg is die niet vrij toegankelijk is. Bezoekers kunnen het interieur door de ijzeren spijlen bij Les Halles bekijken.

De bescherming van 1997 omvat niet alleen de passage maar ook de gevels en daken van het voormalige badhuis Bains du Saumon. Door het toegangshek is de doorgang naar die oude baden nog te raden. De overgebleven galerij is de vroegere galerie Mandar, rond 1905 omgedoopt tot Ben-Aïad.