Cave of Niaux, Prehistorische kunstgrot in Ariège, Frankrijk

De Grot van Niaux is een versierde grot in de Vicdessos-vallei in Ariège, gevormd in Jura- en Krijtkalksteen. De hoofdzaal, het Salon Noir, ligt meer dan 700 m van de vermoedelijke prehistorische ingang en bevat zwarte en rode figuren van bizons, paarden en steenbokken. De grotbodem is in natuurlijke staat gelaten, op sommige plaatsen vochtig en oneffen.

Félix Garrigou bezocht de grot in 1864 en kreeg enkele schilderingen te zien. In 1869 ontdekten commandant Molard en zijn zonen de galerij Salon Noir en publiceerden een plattegrond, wat de aandacht van specialisten trok; Henri Breuil en Émile Cartailhac onderzochten de grot een jaar later. Op 13 juli 1911 werd de grot geklasseerd als monument historique, en sinds 1906 wordt de prehistorische bewoning bestudeerd.

De grot was geen woonplaats: er zijn geen huiselijke resten gevonden en de Salon Noir ligt meer dan 700 m van de vermoedelijke prehistorische ingang. In een tiental zones zijn menselijke voetafdrukken bewaard; hun grootte wijst erop dat ook kinderen de grot betraden. De dieren lijken op de wanden te zweven en volgen de vormen van het gesteente.

De grottenvloer is in natuurlijke staat gelaten: nat, zeer oneffen en plaatselijk glad, dus stevige wandelschoenen zijn noodzakelijk. De route naar de schilderingen loopt door grote zalen en smalle doorgangen, en de temperatuur blijft net onder 16 °C, die door het vocht kouder aanvoelt. Neem een zaklamp mee en laat eten en drinken buiten.

De Zwarte Zaal ligt meer dan 700 m van de vermoedelijke prehistorische ingang, en bij de grotmond zijn geen schilderingen gevonden. Op de vloer zijn in een tiental zones menselijke voetsporen bewaard, waarvan de grootte aangeeft dat ook kinderen de grot betraden. Het in 1970 ontdekte Réseau Clastres bevat een zeldzame houtskoolschets van een wezel.