Église Saint-Joseph-de-Cluny, Neogotische kerk in 14e arrondissement, Frankrijk.

De Église Saint-Joseph-de-Cluny is een kerkgebouw in het 14e arrondissement dat gotische architectuurvormen herneemt. Het vertoont spitsbogen, ribgewelven en steunberen die kenmerkend zijn voor het negentiende-eeuwse neogotische ontwerp.

De congregatie van de Zusters van Saint-Joseph de Cluny verwierf in 1849 het terrein tussen de Rue Méchain, de Rue du Faubourg-Saint-Jacques en de Boulevard Arago, boven de steengroeves van de Capucijnen. De bouw van de kapel door architect Lebreton begon in 1855 en de inwijding volgde op 1 mei 1860. De crypte bewaart de relikwie van het hart van moeder Anne-Marie Javouhey, stichteres van de congregatie, die in 1851 overleed.

De kapel behoort toe aan de congregatie van de Zusters van Saint-Joseph de Cluny, gesticht door Anne-Marie Javouhey, die in 1851 overleed. Haar hart wordt als reliek in de crypte bewaard, en de gemeenschap gebruikt het gebouw nog steeds voor de eredienst. De naam Cluny verwijst naar het eerste huis van de congregatie in Bourgondië.

De kapel is een particulier gebouw op het terrein van de Zusters van Saint-Joseph de Cluny, met de ingang aan Rue Méchain 26 tussen Rue du Faubourg-Saint-Jacques en Boulevard Arago. Ze staat boven de vroegere Capucijnen-groeven, waardoor een bezoek met de congregatie wordt afgesproken en er geen vaste publieke openingstijden zijn. Metrolijnen 4 en 6 stoppen bij Denfert-Rochereau, op korte loopafstand.

In de crypte rust het hartrelikwie van Anne-Marie Javouhey (1779-1851), stichteres van de Zusters van Saint-Joseph de Cluny, die vijf jaar voor de inwijding van de kapel stierf. Het gebouw staat op een in 1849 verworven terrein boven de vroegere Capucijnen-groeven, die deel uitmaken van het netwerk van de Parijse catacomben.