Kapodistriako Orphanage, Beschermd erfgoedgebouw in Aegina, Griekenland.

Het Kapodistriako Weeshuis is een stenen gebouw, in het voorjaar van 1828 begonnen op grond die de Dimogerontia van Egina schonk, met een kerk binnen het terrein; beide waren in juni 1829 klaar, uitgevoerd door ingenieur Theodoros Vallianos voor 515.371 grosia. Het had twaalf kamers voor telkens dertig kinderen, 360 plaatsen, en huisvestte soms tot vijfhonderd.

Het weeshuis werd in 1828 opgericht in de vroege periode van Griekse onafhankelijkheid onder gouverneur Ioannis Kapodistrias, die formele zorgstelsels wilde vestigen. Het vertegenwoordigde een van de eerste georganiseerde inspanningen om onderstand en onderwijs aan wezen in de pas gevormde natie te bieden.

Het weeshuis had wederzijdse scholen waar oudere leerlingen de jongere onderwezen, plus werkplaatsen voor drukwerk, lithografie, uurwerk maken, schoenmaken, kleermaken, timmeren, metaalbewerking en boekbinden. Elke leerling kreeg gereedschap en een klein bedrag mee om zijn vak te beginnen. Er waren ook het eerste jeugdkoor en -orkest en een gymnastieklokaal met toestellen.

Het gebouw staat aan de rand van de stad Aegina, op het perceel dat de Dimogerontia van het eiland schonk. Het is een beschermd gebouw, dus een bezoek betreft het exterieur en het terrein, niet ingerichte vertrekken. De kerk die in het voorjaar van 1828 op het terrein werd gesticht, draagt een stichtingsinscriptie waarin gouverneur Kapodistrias wordt genoemd.

De funderingssteen draagt een inscriptie waarin gouverneur Kapodistrias de kerk op het terrein opdroeg aan de God die Griekenland redde. De ingenieur was Theodoros Vallianos, lid van het Ingenieurskorps en van de lijfwacht van de tsaar, en de bouw kostte 515.371 grosia. De eerste kinderen kwamen in maart 1829, ongeveer 500 wezen uit Poros en Nafplio, van wie sommigen in Alexandrië werden vrijgekocht met geld van koning Karel X van Frankrijk.