Walls of Thessaloniki

De muren van Thessaloniki vormen een verdedigingssysteem dat zich over meerdere kilometers rond de historische stad uitstrekt, met rechthoekige torens en driehoekige bastions. Het systeem volgt het natuurlijke terrein en toont verschillende bouwfasen met wisselende graden van behoud.

De fortificaties begonnen als hellenistische structuren maar werden aanzienlijk uitgebreid en herbouwd tijdens de Romeinse en Byzantijnse periode. De meest ingrijpende wijzigingen vonden plaats in de late oudheid toen het rijk zijn verdedigingen moderniseerde tegen toenemende externe bedreigingen.

De muren werden gebouwd met steen en marmer uit eerdere Romeinse gebouwen, waarvan sporen vandaag nog zichtbaar zijn. Dit hergebruik van materialen laat zien hoe de stad beschikbare hulpbronnen aanwendde om haar verdedigingen in stand te houden.

Verschillende secties van de muren zijn op verschillende plaatsen in de stad toegankelijk, met de noordelijke en oostelijke secties die de meest zichtbare en begaanbare gedeelten bieden. Toegang vereist meestal lopen op vlak terrein of matige hellingen, wat zich aanpast aan verschillende fitnessniveaus.

Tijdens het Middeleeuwen werden oude sarcofagen en grafstenen opzettelijk ondergedompeld in de wateren rond de stad als onderwaterverdedigingslijn tegen zeeaanvallen. Deze creatieve strategie toont hoe inwoners beschikbare materialen hergebruikten om zich tegen maritieme aanvallen te beschermen.