Grot van de Apocalyps, Heilige grot in Patmos, Griekenland

De Apocalypsgrot is een holte halverwege de berg van Patmos, langs de weg tussen Chóra en Skala. Een witgekalkte stenen kapel met een boogvormige ingang, bekroond door een mozaïek van twee figuren aan weerszijden van een kist en een kruis, markeert de toegang. Binnen overspant een ruw grijs rotsplafond een ongelijke stenen vloer; een laag traliehek met een kruis erop sluit een nis achterin af, en tegen de rots staan ingelijste schilderijen en beschilderde panelen.

Romeinse autoriteiten verbannen Johannes van Patmos in de 1e eeuw onder Domitianus naar het eiland; daar ontving hij met zijn schrijver Prochorus de visioenen van de Openbaring. In 1088 schonk keizer Alexios Komnenos het eiland aan de priester Johannes Christodoulos, die binnen ongeveer drie jaar het klooster van Johannes de Theoloog op het hoogste punt bouwde. Unesco plaatste grot en klooster in 1999 samen op de Werelderfgoedlijst.

Orthodoxe pelgrims bezoeken regelmatig deze grot en knielen voor de nissen in de rotswand waar Johannes zou hebben gebeden en geslapen. Muurschilderingen en votief­offerandes bedekken de binnenvlakken, een teken van de devotie die de plaats al eeuwenlang kenmerkt en vandaag nog springlevend is.

De grot ligt ongeveer halverwege de berg aan de weg tussen Chóra en Skala en is bereikbaar via een rijweg die het eiland doorkruist. Binnen bestaat de vloer uit ongelijke grijze steen onder een ruw rotsplafond, en een laag metalen hek van verticale spijlen met een kruis erboven sluit de nis achteraan af. Bezoekers stappen voorzichtig over de ongelijke grond en blijven in het gemarkeerde deel bij het hek.

Een zilveren lamp hangt aan het plafond onder de spleten en brandt zonder onderbreking, een gebruik dat het voortdurende gebed symboliseert. Sommige bezoekers leggen de hand op de rotsrichel die de overlevering beschrijft als Johannesʼ hoofdsteun tijdens de slaap.