Kommos, Archeologische vindplaats in gemeente Faistos, Griekenland.

Kommos is een archeologische plaats langs de zuidelijke kust van Kreta met uitgebreide ruïnes van oude gebouwen, opslagmagazijnen en religieuze structuren direct aan zee. De overblijfselen tonen de indeling van een voormaltige havenvestiging met opslagvoorzieningen en scheepswerven uit de Minoïsche tijd.

Kommos was vanaf ongeveer 1900 v.Chr. bewoond als haven van Phaistos en later Hagia Triada, nadat verzanding die centra van de zee had afgesneden. Het diende tot omstreeks 1200 v.Chr. als Minoïsche haven en daarna als Griekse nederzetting tot in de Romeinse tijd; rond 200 n.Chr. werd het verlaten. Arthur Evans hoorde in 1924 van de plek door daar gevonden opslagvaten en veronderstelde een bronstijd-douanekantoor; officiële opgravingen onder Joseph en Maria Shaw van de Universiteit van Toronto begonnen pas in 1976.

Het aardewerk dat hier is gevonden onthult handelsbetrekkingen met Centraal-Griekenland, de Cycladen, Cyprus, het oostelijke Middellandse Zee-gebied en Egypte in de oudheid. Deze voorwerpen tonen aan dat deze plaats een belangrijk knooppunt was voor het uitwisselen van goederen tussen verschillende regio's rond de zee.

De toegang tot de archeologische plaats is beperkt, maar bezoekers kunnen de oude structuren vanuit het nabijgelegen strandgebied bekijken. De ligging vlak bij het water maakt het gemakkelijk om vanuit het strand langs te gaan en de historische overblijfselen te zien.

De grootste door de Minoïers gebruikte gehouwen blokken vormen de façade van Gebouw T, in MMIII gebouwd aan de zuidrand van de site. Deze hoge, smalle rechtop gezette platen heten orthostaten. Gebouw T werd later vervangen door de Gebouwen N en P, waarvan de zes naar zee open galerijen als scheepsloodsen worden uitgelegd.