St. Christophorus, Katholieke kerk in Delmenhorst, Duitsland.

St. Christophorus is een bakstenen kerk in Delmenhorst met functionele architectuur gericht op de vereisten van de industriële tijd. Het gebouw kan ongeveer 300 mensen herbergen en heeft een eenvoudige maar degelijke constructie van rode bakstenen.

Katholieke arbeiders kwamen vanaf het midden van de 19e eeuw naar Delmenhorst door de sigarenindustrie, de Hanseatische jutespinnerij en -weverij, de linoleumfabrieken en Nordwolle. Zij kwamen uit Silezië, Opper-Silezië, het Eichsfeld, Polen, Bohemen en Galicië. In 1879 werd een eerste kapel gebouwd, in 1903 volgde St. Marien, waarvan de parochie in 1950 13.500 katholieken telde. De door Walter Kremer uit Duisburg ontworpen kerk werd in 1952 ingewijd, werd in 1963 een zelfstandige parochie en hoort sinds 2015 weer bij de grote parochie St. Marien.

De parochie is genoemd naar de heilige Christoffel, die volgens de legende het Christuskind over een rivier droeg; een kleibeeld van Kurt Lettow staat op de ingangsgevel. De gemeenschap heeft een kerkkoor, een kindermisgroep, een gospelkoor en een jeugdmisband, plus groepen voor senioren, vrouwen en jongeren. Het zusterklooster werd in 2011 opgeheven.

De kerk staat aan de Brendelweg 122 in de wijk Brendel/Adelheide, samen met de pastorie en het voormalige zusterklooster en de kleuterschool, allemaal beschermde monumenten. De gelijkvloerse aanbouwen rond het hoofdgebouw bevatten de gemeenschapsruimten, zodat de toegang op maaiveldniveau is. De vierkante toren is 23 meter hoog en herbergt drie klokken.

De kerk is gewijd aan de heilige Christophorus, die volgens de legende het Christuskind over een rivier droeg. Een kleibeeld van Kurt Lettow met dat tafereel is aangebracht op de ingangsgevel, boven het uitstekende portaal onder de klok. Binnen komen ook de kruiswegstaties van klei, een gesneden piëta en enkele kerststalbeelden van Lettow; een Mariabeeld werd gesneden door Georg Woehl uit Delmenhorst.