Telecommunications office, Voormalig telefoonkantoor in Schöneberg, Berlijn, Duitsland

Het voormalige Fernamt Berlin aan de Winterfeldtstraße 19/21/23 is een beschermd complex, in 1929 voltooid voor de Deutsche Reichspost als destijds grootste telefooncentrale van Europa. Otto Spalding en Kurt Kuhlow ontwierpen het met een kruisvormige plattegrond en vier binnenhoven; de 90 meter lange gevel is bekleed met roodbruine klinker in baksteenexpressionistische stijl.

Tussen 1922 en 1929 gebouwd naar plannen van Otto Spalding en Kurt Kuhlow, was het Fernamt Berlin toen de grootste telefooncentrale van Europa en kostte 6,2 miljoen Reichsmark. Bij de ingebruikname op 18 mei 1929 bevatte het twaalf zeven meter hoge zalen voor handmatige langeafstandsverbindingen, de telefooninlichtingen en een buispostkantoor. In 1932 werkten er 1140 vrouwen en 17 mannen; na 1945 werd ongeveer 70 procent van de schakelapparatuur gedemonteerd en naar de Sovjet-Unie gebracht.

De bijnaam ‘Fräulein vom Amt’ herinnert aan de vrouwen die hier langeafstandsgesprekken handmatig doorverbonden. In 1932 werkten 1.140 vrouwen en slechts 17 mannen in het telefoonkantoor, tot 240 personen per zaal. Sinds 1958 huist het Fernmeldeamt 1 Berlin er; vandaag gebruiken de Telekom Innovation Arena en het openbaar toegankelijke hub:raum Café delen van het complex.

Het gebouw bevindt zich in het district Tempelhof-Schöneberg en is gemakkelijk bereikbaar. Bezoekers kunnen de buitengevel en de algemene vorm van de straat bekijken om de expressieve architectonische details te waarderen.

In 1935 nam de Reichspost in het Fernamt de eerste sprekende klok van Siemens & Halske in gebruik, de „Eiserne Jungfrau”, aanvankelijk volgens een lichttoonprocédé. Tijdens de Olympische Spelen van 1936 leidde een centrale in het gebouw aan de Winterfeldtstraße de radioreportages van de wedstrijdlocaties naar binnen- en buitenlandse omroepen.