Hochbunker Pallasstraße

De Hochbunker Pallasstraße is een betonnen structuur van vijf verdiepingen met dikke muren die gebouwd waren om de postdiensten te beschermen. De stevige architectuur toont hoe zulke schuilplaatsen werden gebouwd en welke technische uitdagingen er waren.

De structuur werd gebouwd tussen 1943 en 1945 door Sovjetische dwangarbeiders maar bleef onvoltooid vanwege materiaalschaarste tijdens de oorlog. Na 1945 vormde het een voortdurend bewijs van die jaren in het Berlijnse landschap.

De bunker functioneert vandaag als een plek waar tentoonstellingen en culturele evenementen bezoekers helpen het verleden van Berlijn met het heden te verbinden. Het trekt mensen aan die willen begrijpen hoe de stad oorlog en herstel heeft beleefd.

De toegang is via rondleidingen die de geschiedenis en architectuur van de bunker uitleggen. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en voorbereiding voor ondergrondse gangen.

Na de oorlog probeerden Amerikaanse soldaten meerdere keren de bunker op te blazen, maar de massieve betonnen muren weerstand elk poging. Deze mislukte sloopoperaties tonen hoe robuust de constructie werkelijk was.