Ringwall Koblenzer Dommelberg, Keltische versterking in Koblenz, Duitsland

Ringwall Dommelberg is een Keltische versterking in het bos bij Koblenz met meerdere ovale wallsecties die een groot gebied omringen. Diepe grachten lopen naast de wallen en vormen samen een dicht verdedigingssysteem.

De wal werd voor het eerst gebouwd in de 11e eeuw v.Chr. tijdens de urnenveldencultuur, toen de lagere aarden wal een met stenen beklede muur kreeg. Een tweede fase in de 6e–5e eeuw v.Chr., tijdens de Hunsrück-Eifelcultuur, voegde een droogstenen muur van ongeveer 3 m hoog toe op de ingestorte wal. Opgravingen van het Landesmuseum Bonn in 1936 stelden deze fasen vast. De site werd rond het begin van de 5e eeuw v.Chr. door brand gewelddadig verwoest en niet herbouwd.

Over de functie van de aanleg bestaat onenigheid: historicus Hans Bellinghausen stelde in 1971 dat de wallen dienden als vluchtburcht (Fliehburg) waar omwonenden bij gevaar met have en vee schuilden; een cultische functie sloot hij niet uit. Prehistoricus Hans-Helmut Wegner ging in 1999 uit van tijdelijke permanente bewoning, vooral vanaf de 5e eeuw v.Chr.

De wallen liggen in het Koblenzer Stadtwald op de Kühkopf, op twee ongeveer 200 m hoge toppen tussen het Königsbachdal en het Siechhausbachdal. Aan de Rijnzijde zijn geen wallen gevonden; de steile hellingen met puinhellingen dienden als bescherming. Vanaf het uitzichtpunt op de noordtop reikt het zicht stroomafwaarts over Koblenz en het Neuwieder Becken; op de Weidgenhöhe staat een schuilhut met wijd panorama.

De wallen bevatten resten van houten versterkingen die aantonen dat de Keltische bouwers geavanceerde technieken gebruikten. Deze houten structuren waren zorgvuldig in de aarden wallen geïntegreerd om ze stabiel te houden.