Johanneskirche, Protestantse kerk in Neu-Isenburg, Duitsland

De Johanneskirche is een modern kerkgebouw in Neu-Isenburg, gebouwd van 1966 tot 1968 naar ontwerp van architect Harry Hintereder. Binnen staat op een galerij achterin een hoog houten orgel met een lichtbruine kast waarvan twee grote zijpanelen als vleugels openklappen. De metalen pijpen zijn in vijf groepen gerangschikt en een metalen leuning loopt langs de rand van de galerij onder het orgel.

De Johanneskirche ontstond na de verwoesting van de gereformeerde kerk Am Marktplatz, getroffen bij een Brits bombardement op 20 december 1943. Diensten vonden plaats in een kleuterschoolbarak aan de Schillerstrasse en in 1955 kwam een gemeenschapshuis gereed. De Johannesgemeinde werd op 1 april 1958 zelfstandig. Architect Harry Hintereder won de prijsvraag van 1963; in augustus 1966 begon het uitgraven, in januari 1967 werd het richtfeest gevierd en op 7 december 1968 werd de kerk ingewijd.

Het interieur toont kunstwerken van beeldhouwer Harro Erhart die het altaarwerk, de doopvont, de preekstoel en de ingangsdeuren bepalen. Deze werken geven de ruimte een persoonlijk en artistiek karakter.

De kerk staat in het westen van Neu-Isenburg, waar de gemeente naartoe ging nadat haar kerk aan de markt in 1943 werd verwoest; het gemeenschapscentrum dat eraan voorafging kwam in 1955 gereed. In het gebouw worden diensten gehouden, en de orgelgalerij bereikt men via het balkon aan de achterzijde, waar het instrument achter een metalen leuning staat.

Het orgel werd gebouwd door de werkplaats Ahrend in Loga, Oost-Friesland, en op 18 februari 1973 in gebruik genomen na vier en een half jaar bouwen. Het mechanische instrument heeft 17 registers op twee manualen en pedaal, met tinnen pijpen in een eiken kast. De twee klokken uit de gieterij Rincker in Sinn klinken in het interval b′–des″.