Heim Neu-Isenburg, Joods meisjestehuis in Neu-Isenburg, Duitsland

Het Heim Neu-Isenburg is een complex van vier huizen in Neu-Isenburg dat diende als tehuis voor Joodse meisjes en ongehuwde moeders, met woonruimte, klaslokalen en werkplaatsen op één terrein. De huizen staan op het terrein dat nu door scholen en de Hessische Landeszentrale für politische Bildung wordt gebruikt.

Het huis werd in 1907 opgericht door Bertha Pappenheim en bood onderdak aan meer dan 100 Joodse meisjes en vrouwen uit Oost-Europa. Het werd in november 1938 gewelddadig aangevallen en uiteindelijk in 1942 gesloten.

Het huis was een plek waar Joodse meisjes en alleenstaande moeders samenlefden en praktische vaardigheden leerden voor zelfstandigheid. Het vertegenwoordigde een ruimte van hoop en voorbereiding op een onafhankelijk leven.

Het voormalige tehuis huisvest nu de Hessische Landeszentrale für politische Bildung; op het terrein zijn nog een kleuterschool en ouder-kindgroepen gevestigd. Het complex bestaat uit vier huizen rond de Zeppelinstraße, dus reken tijd om tussen de gebouwen te lopen. Een in 1996 door de stad ingericht gedenkteken aan de Zeppelinstraße 10 herinnert aan Bertha Pappenheim.

De pogrom van november 1938 verwoestte het tehuis niet volledig: het werd in brand gestoken, maar de locatie bleef onder druk van de autoriteiten bestaan tot 1942, toen de laatste bewoners samen met de overgebleven Joodse burgers van Neu-Isenburg werden gedeporteerd. De stad kocht het terrein in de jaren 1950 en bracht er later scholen onder.