St. Johannes, Lutherse kerk in Kücknitz, Duitsland

St. Johannes is een luthers kerkgebouw in Kücknitz dat opvalt door zijn massieve toren, rondboogige portaal en buitentrap van het kerkplein naar de hoofdingang. De structuur beschikt over eigentijdse interieurafwerking, waaronder een bronzen doopvont van Oehlschlaeger Metalworks en expressieve glaskunst.

De plannen voor een protestantse kerk in Kücknitz volgden op de oprichting van de hoogovenfabriek in Herrenwyk. Architect Carl Mühlenpfordt ontwierp St. Johannes in Heimatschutzstijl; de eerste steen werd gelegd op 26 november 1909 en de kerk werd ingewijd op 27 november 1910, de eerste adventszondag. In 1955/1956 werd het schip met zeven meter verlengd, met drie extra rondboogvensters aan de zuidzijde en een sacristie onder de verlengde tribune.

De kerk is gewijd aan Johannes de Evangelist, niet aan Johannes de Doper, en haar naam verwijst naar het Evangelie van Johannes. Onder het raam in de zuidmuur hangt een cyclus over dat Evangelie, in 1988 geschilderd door Uwe Beckmann. Sinds 1984 staat binnen een ijzeren beeld van een smelter met de bijnaam „Der heilige Eisenius”, een verwijzing naar de Herrenwyk-hoogoven die de bouw in gang zette.

Toegang is via een buitentrap vanaf het aangrenzende kerkplein, wat de overgang tussen buiten en binnen duidelijk markeert. Bezoekers moeten opmerken dat de binnenverlichting wordt bepaald door de moderne rondboogige ramen, wat invloed heeft op hoe de kunstwerken worden ervaren.

De nieuwste klok in de toren werd in december 2006 gegoten bij klokkengieterij Bachert in Karlsruhe en klinkt in de toon e1. Samen met de Dominica-klok (cis2) en de Evangelica-klok uit 1950 (a1) klinkt het gelui in de reeks e1–a1–cis2.