Café Toscana, Monumentaal café aan Schillerplatz, Dresden, Duitsland.

Café Toscana bevindt zich op de begane grond van het roodbakstenen hoekpand Schillerplatz 7, waar het plein aansluit op de brugoprit naar de Blaue Wunder. De laat-historicistische gevel uit de jaren 1890 toont een hoektorentje, gebogen gevels en een zitnisportaal. Binnen zijn originele café-onderdelen bewaard, waaronder zuilen.

Louis Köhler, voorheen restaurateur van de Schillergarten, kocht in 1897 het hoekhuis aan de Schillerplatz 7 en opende op de begane grond een koffiebranderij met koffieschenkerij; vanaf 1901 adverteerden de Dresdense adresboeken met Café Toscana, de officiële handelsadvertentie volgde in 1903. De naam verwijst naar kroonprinses Luise van Oostenrijk-Toscane, echtgenote van Friedrich August III, die er vaak verbleef. In 1905 nam banketbakker Hugo Zimmermann het café over en richtte in de kelder een banketbakkerij in.

Het café handhaaft de traditie van Dresdense bakkerij met ambachtelijk gemaakte specialiteiten die dagelijks ter plaatse worden bereid. De ruimte toont hoe lokale voedselcultuur vandaag de dag nog steeds een actief onderdeel van de buurt is.

Het café ligt op de Schillerplatz en is gemakkelijk bereikbaar met een duidelijk zicht op de Elbe en de nabijgelegen brug. Bezoekers vinden zitplaatsen binnenshuis en kunnen koffie en gebak kopen die rechtstreeks ter plaatse worden gemaakt.

Het pand staat onder de gebouwnaam „Café Toscana“ in het officiële Saksische monumentenregister, als huurhuis met café in een gesloten straatwand. De monumentale waarde berust op bewaarde delen van de oorspronkelijke café-inrichting, waaronder zuilen. De gevel van rode baksteen, de hoektoren en de voluutgevels volgen voorbeelden uit de Duitse en Noord-Europese renaissance.