Wilhelm-Busch-Mühle, Watermolen en museum in Ebergötzen, Duitsland

De Wilhelm-Busch-Mühle is een watermolen museum in Ebergötzen met een werkend maalmechanisme en een origineel waterrad aangedreven door water. Het gebouw toont hoe graan in meel werd omgezet met behulp van waterkracht.

Het huidige molengebouw werd in 1528 opgetrokken, nadat de vorige molen waarschijnlijk was afgebrand. Een molen in Radolfshausen is in de 14e eeuw vermeld, maar of het deze betrof is niet zeker. In 1849 kocht de grootvader van Erich Bachmann de molen van het Hannoverse koningshuis; tot 1938 werd hij regelmatig bedreven. Busch groeide hier niet op: op zijn negende kwam hij bij zijn oom, dominee Georg Kleine, en bevriendde hij de molenaarszoon Erich Bachmann.

Busch groeide niet op in de molen: op zijn negende brachten zijn ouders hem onder bij zijn oom, dominee Georg Kleine van Ebergötzen, die hem vijf jaar lang privéles gaf. Daar sloot hij vriendschap met Erich Bachmann, de zoon van de molenaar, en later zei hij dat sommige scènes uit Max und Moritz, verschenen in 1865, uit die tijd kwamen. Het museum bezit een verzameling vertalingen van Max und Moritz in vreemde talen en dialecten.

Toegang tot de molen is beschikbaar via paden rond het terrein, hoewel sommige gebieden trappen vereisen. Het wordt aanbevolen comfortabele schoenen te dragen omdat het bezoek loopt en het verkennen van het gebouw en zijn mechanismen inhoudt.

De vaste tentoonstelling van de Wilhelm-Busch-Mühle bevat een grote verzameling vertalingen van Max und Moritz in vreemde talen en dialectvarianten, plus een video-installatie met anderstalige en dialectlezingen van het verhaal. Het huidige molengebouw dateert uit 1528 en het malen ging door tot 1938.