Kelle-Teufelskanzel, Natuurreservaat in Bornhagen en Lindewerra, Duitsland

Kelle-Teufelskanzel is een natuurreservaat op de steile westelijke helling van de Höheberg, waar het Kelledal over slechts 1.400 meter ongeveer 365 meter daalt naar de Werra. De Teufelskanzel is een ongeveer 25 meter hoge, bijna verticale rotswand van Midden-Buntsandstein op circa 452 meter hoogte. Het reservaat beschermt uit hakhout voortgekomen bossen en grenst aan het Hessische natuurreservaat Harthberg.

Het reservaat werd in 1996 aangewezen om de bosgemeenschappen te beschermen die uit het vroegere hakhoutbeheer zijn voortgekomen. Het ligt op de steile westhelling van de Höheberg, een Buntsandstein-blok dat is opgeheven in de overgangszone tussen de Eichenberg-Saalfelder storingszone en de Leinegraben. Het maakt deel uit van het biotoopnetwerk van de Groene Band en van Natura 2000, en grenst direct aan de Hessische reserve Harthberg.

Het beschermde gebied maakt deel uit van de Groene Band, die ecologische corridors verbindt langs de voormalige binnenduitse grens door Thuringen. Bezoekers kunnen vandaag zien hoe de natuur deze ooit verdeelde regio heeft hersteld.

De paden stijgen vanaf het Werradal bij Lindewerra naar de Teufelskanzel op ongeveer 452 m, een hoogteverschil van circa 365 m over slechts 1400 m bij hellingen van 18° tot 36°. De rots is Midden-Buntsandstein, geen kalksteen; reken op gladde zandsteenplaten en wortels. Stevig schoeisel is nodig; de beek in het Kelletal verdwijnt in het middendeel tijdelijk.

De rotswanden bestaan uit Midden-Buntsandstein, een roodbruine tot grijsbruine zandsteen, geen kalksteen. De volksoverlevering verbond de rots eerst met Odin en zijn walkuren voordat hij als duivelskansel bekendstond; Ludwig Bechstein navertelde de duivelslegende in zijn sagenboek van 1853. Theodor Storm, rechter in Heiligenstadt van 1856 tot 1864, bezocht het uitzichtpunt en beschreef het in zijn novelle „Eine Malerarbeit“ uit 1867.