Monument to the March Dead

Het Monument voor de Marchgevallenen is een gedenkteken op de Historische Begraafplaats met hoekige betonnen vormen die uit de grond oprijzen. Het ontwerp bestaat uit meetkundige elementen die een ruimte vormen zonder vertegenwoordigende figuren.

Het monument werd in 1922 ontworpen door Walter Gropius en Fred Forbát ter herdenking van arbeiders die tijdens de Kapp-Putsch in 1920 waren omgekomen. Het werd in 1936 verwoest en in 1946 herbouwd, wat een terugkeer naar de herdenking van de verloren levens vertegenwoordigt.

Het monument weerspiegelt principes van vroeg modern design, waar kunstenaars nieuwe manieren zochten om historische tragedie uit te drukken. De abstracte vorm stelt bezoekers in staat hun eigen gevoelens van herdenking in het werk naar binnen te brengen.

Het monument staat op de Historische Begraafplaats en is bereikbaar door vanuit de hoofdingang aan de Berkaer Strasse te lopen. Het terrein van de begraafplaats staat open voor bezoekers en is gemakkelijk in te navigeren.

Het monument is gebaseerd op radicale ontwerpfilosofie uit de Bauhaus-school in Weimar zelf. Deze verbinding tussen vroeg modern design en gedenkteken-kunst maakt het tot een zeldzaam voorbeeld van experimenteel vormgeving uit die tijd.