Kunstgewerbeschulbau, School voor Kunst en Ambacht in Weimar, Duitsland.

Het Kunstgewerbeschulbau is een schoolgebouw in Weimar met rechtlijnige vormen, grote ramen en functionele ruimten ontworpen voor onderwijs en praktisch werk. De structuur belichaamt vroege modernistische designprincipes met open plattegronden die kunstonderwijs, werkplaatsen en tentoonstellingsruimten integreren.

De oostvleugel werd in 1905 gebouwd voor de Weimarer beeldhouwschool en het privéatelier van Adolf Brütt; de zuidvleugel werd in 1906 toegevoegd voor de Kunstgewerbeschule en het atelier van Henry van de Velde op de eerste verdieping. Beide vleugels volgen de plannen van van de Velde. Na de sluiting van de school in 1915 diende het gebouw als werkplaatsen, soldatenheim en Paulinenstift, en van 1919 tot 1925 als werkplaatsgebouw van het Bauhaus.

Het gebouw belichaamt een verschuiving in onderwijsfilosofie die artistieke training verbond met industriële productie in speciale werkplaatsen en studio's. Deze verbinding tussen ambachtelijke traditie en modern design bepaalt nog steeds hoe de ruimten aanvoelen.

Bezoekers kunnen het gebouw verkennen via rondleidingen die klaslokalen, werkplaatsen en tentoonstellingsruimten met studentenwerk tonen. De belangrijkste toegangspunten bevinden zich bij de hoofdingangen, en het is verstandig voldoende tijd in te plannen voor verkenning van alle ruimten.

Het wandontwerp dat Oskar Schlemmer voor de Bauhaus-tentoonstelling van 1923 maakte, werd in 1930 op bevel van de door de nazi's aangestelde directeur Paul Schultze-Naumburg afgehakt en overgeverfd, zonder de kunstenaar te informeren. In 1979 reconstrueerden Hubert Schiefelstein en Peter Mader de twee sculpturen van 1,90 m × 1,35 m in de nissen aan weerszijden van de ingangstrap, en Bruno Dolinski herstelde de 15 m brede, tot 6 m hoge figurenfries langs de wenteltrap. Talrijke andere muurschilderingen en reliëfs blijven verloren.