Kunigundenkirche, Romaanse bakstenen kerk in Borna, Duitsland.

De Kunigundenkirche is een langwerpige, torenloze bakstenen pijlerbasiliek, gebouwd vóór 1200, met een hoog middenschip onder een steil donker dak en lagere zijbeuken met lessenaarsdaken. Op de linkerhoek staat een kleine ronde toren met een kegeldak. Ondiepe bakstenen pilasters verdelen de zijmuur in traveeën met smalle rondboogvensters, en rechts loopt een lagere zijbeuk met een klein portaal verder.

De kerk werd voor 1200 in baksteen gebouwd, mogelijk onder invloed van keizer Frederik Barbarossa, en gewijd aan Kunigunde van Luxemburg, echtgenote van keizer Hendrik II. Na de Reformatie diende ze als begraafkerk en werd in 1620 in barokstijl verbouwd. De restauratie door Emil Högg van 1923 tot 1932 verwijderde een barok houten tongewelf en herbouwde de zijbeukmuren en de noordelijke apsis, waarmee de Romaanse toestand werd gereconstrueerd.

De kerk is gewijd aan Cunegonde van Luxemburg, echtgenote van keizer Hendrik II. In het schip zijn muurschilderingen uit de tweede helft van de 15e eeuw bewaard: aan de noordzijde Margaretha, Dorothea, Barbara en het martelaarschap van de heilige Sebastiaan, aan de zuidzijde de Kruisiging, een apocalyptische Madonna en Christoffel. De hoofapsis bevat een Majestas Domini uit de bouwtijd, grotendeels verloren en rond 1930 aangevuld.

De kerk staat in Borna, in het district Leipzig, en is te voet bereikbaar vanuit het centrum. Het kerkhof eromheen werd in 1895 gesloten, zodat het gebouw nu zonder zijn vroegere begraafplaats staat. Diensten en bijeenkomsten van de gemeente St. Marien kunnen de toegang beperken.

Het laatgotische gesneden altaar van 1502 komt uit de afgebroken kerk van Görnitz; in de kast staan Joachim, Maria en Anna met het Christuskind, op de luiken telkens vier heiligen uit de kring van het atelier van de gebroeders Naumann in Altenburg. Op de beschadigde buitenzijden van de luiken is een geschilderde Annunciatie te zien.