Sint-Martinuskerk, Lutherse kerk in Tettens, Duitsland

St. Martin is een lutherse kerk in Tettens gebouwd uit granieten blokken in laatromanische stijl uit de middeleeuwen. Het gebouw verheft zich op een verhoging en toont de architectonische kenmerken van die tijd.

De kerk werd omstreeks 1143 gebouwd op een 7,50 meter hoge terp en verving twee eerdere houten gebouwen, zoals vondsten bij de renovaties van 1965-1966 aantoonden. In 1210 gaf de aartsbisschop van Bremen toestemming voor de eredienst via de pastoor van Hohenkirchen; ongeveer een eeuw later werd de kerk officieel ingewijd, met Hero von Felde als eerste pastoor. Een bom beschadigde op 11 februari 1943 het dak en de pastorie.

Het laatgotische vleugelaltaar werd omstreeks 1480 in een regionale werkplaats gesneden. Het middenveld toont de kruisiging, geflankeerd door beelden van Martinus en Thomas Becket; elke zijvleugel heeft zes reliëfs over het leven van Martinus en over Thomas Becket, in 1163 aartsbisschop van Canterbury, in 1170 vermoord. Tot in de jaren 1920 waren de heiligen op de rechtervleugel onbekend; dominee Hans Thorade (1925-1953) schreef ze aan Becket toe.

De zuidelijke ingang is tegenwoordig de hoofdingang; het westportaal wordt vooral bij begrafenissen gebruikt en het noordportaal leidt nu naar de verwarmingsruimte. De muren zijn 1,8 meter dik en de diepe vensterdagen lijken op schietgaten. De kerk staat op een 7,50 meter hoge terp, dus er is een korte klim vanaf de dorpsstraat.

Het houten plafond werd in 1717 beschilderd, en de kerk bezit nog een biechtstoel die pas ongeveer 150 jaar na de reformatie van 1531 werd aangeschaft, toen Tettens protestants werd. De kansel uit 1564 hergebruikt laatgotisch snijwerk van een in 1538 verwoeste kansel uit 1475.