Burggrafenburg, Middeleeuws kasteel in het kasteelcomplex van Neurenberg, Duitsland.

De Burggrafenburg is het oudste, oostelijke deel van de Neurenbergse burcht, een apart kasteelterrein op de zandsteenrug ten noorden van de oude stad. Bewaard zijn de vijfhoekige Fünfeckturm, het Burgamtmannshaus met een kern uit de Saliërtijd en resten van de oude Vestnertor, alle aan de noordzijde tegenover de stadsgracht. Een holle weg tussen de Walburgiskapelle en de toren wordt aan beide zijden begrensd door het puin van het in 1420 verwoeste centrale complex.

Het kasteel verrees vermoedelijk op de plaats van een na 1050 vermeld castrum en was een leen van de heren van Raabs. Toen in 1191 de mannelijke lijn van de graven van Raabs uitstierf, erfde Frederik I van Hohenzollern het en nam omstreeks 1192 het burgravenschap over. In 1420 werd het kasteel bij een nachtelijke overval onder Christoph Leininger, de Wittelsbachse beheerder van Lauf, ingenomen en platgebrand; de Hohenzollerns bouwden het niet meer op en verkochten het in 1427 aan Neurenberg.

De naam komt van de burgraven, keizerlijke ambtenaren die met het kasteel beleend waren; de graven van Raabs hielden het vanaf 1050 en de Hohenzollerns erfden het rond 1192. Nadat zij hun residentie rond 1260 naar Cadolzburg verplaatsten, beheerde een Burgamtmann de plek. Het verwoeste noordelijke deel, in 1427 aan Neurenberg verkocht, draagt nog de titel Burggrafenburg.

Het is het beste om het kasteel overdag te bezoeken, wanneer het natuurlijke licht de stenen muren en binnenruimtes goed verlicht. Stevig schoeisel wordt aanbevolen, omdat veel paden oneven zijn en trappen en hellingen bevatten.

De holle weg tussen de Walburgiskapelle en de Fünfeckturm wordt aan beide zijden omzoomd door het puin van het in 1420 verwoeste centrale complex. Na die nachtelijke overval werd het kasteel niet herbouwd, zodat de plek één moment van verwoesting bewaart in plaats van eeuwen van verbouwingen.